Awakened Freedom

Tag: verbinding

  • December – de gekste (on)gezelligste maand van het jaar

    December – de gekste (on)gezelligste maand van het jaar

    December. Als ik alleen al denk aan deze maand gaat er veel door me heen. Ik vind het een rare, drukke maand.

    Toen ik nog niet in herstel was, keek ik enorm op tegen deze zogenaamd ‘most wonderful time of the year’. Ik keek op tegen de sociale borrels en alle andere semi-verplichte sociale verplichtingen. Meer dan eens ben ik het middelpunt geweest tijdens Sinterklaas- en Kerstvieringen doordat ik schitterde van afwezigheid. Dat kwam vaak omdat ik onder invloed was, maar nog vaker doordat ik net te laat was gestopt met drinken en midden in ontwenning zat. 

    No-shows

    Ik weet verschillende no-showmomenten nog goed. Een aantal jaar geleden hadden we lootjes getrokken met de familie. De voorbereidingen gingen me vaak wel goed af (cadeau kopen en dichten, al dan niet met een borrel op). Maar toch presteerde ik het om op de middag zelf niet op te dagen. Mijn ouders (en de rest van mijn familie trouwens ook, die zijn ook niet gek) wisten feilloos hoe laat het was. 

    M’n vader kwam het cadeau voor mij aan de deur brengen en ik gaf mijn cadeau en gedicht af. Zulke momenten vergeet ik nooit meer. Ook de eenzaamheid en het zelfmedelijden dat ik voelde, zorgden ervoor dat ik voor sluitingstijd van de slijter genoeg drank haalde, want ik was zielig. Een raar perspectief, achteraf gezien.

    Een ander jaar meldde ik me af voor het Kerstdiner. Ik was ‘ziek’. Ja, écht. Ik zou het bijna zelf geloven. Ik was inderdaad niet lekker, door het feit dat ik die dag gewoon nog geen druppel had gedronken waardoor ik nogal wiebelig op de benen en trillend stond. Ik kon met droge ogen zeggen dat ik niets had gedronken wanneer ik ze zag. Best triest, achteraf gezien.

    Eenzaamheid versus verbinding

    Wanneer ik zeg dat ik last had van eenzaamheid rond die periode, is dat zwak uitgedrukt. Ik voelde geen verbondenheid, althans niet nuchter. En als ik dan die reclames zag op televisie, hoe Kerst zou horen te zijn met alle gezelligheid voelde ik de moed al in m’n schoenen schuiven, bleh. Rot maar op met de Kerst en ik kan niet wachten tot de vakantie weer voorbij is. En tot die tijd drinken, want wat is er anders? Ik wist niet beter en eigenlijk zat ik jaren klem. Ik kon niet meer vooruit of achteruit. Niet met maar ook niet zonder drank.

    In herstel heb ik geleerd om echte verbinding aan te gaan. Dat maakt het meer ontspannen. De verbinding en gesprekken die ik nu heb met collega’s en familie en vrienden zijn anders. Ik hoef geen masker meer op te houden. Ook heb ik geleerd om grenzen aan te geven. Niemand kijkt op als ik na het hoofdgerecht een frisse neus ga halen en even m’n hoofd leeg maak. We zorgen voor voldoende rust tijdens deze gekke dagen, het is ook maar hoe gek ik het zelf maak. We plannen maar één ding per dag.

    Mijn Kerstvakanties met alle activiteiten ervaar ik nu anders. Dat ligt niet aan de festiviteiten die gepland zijn maar hoe ik er tegenaan kijk. Ja, kom ik toch weer op het perspectief dat veranderd is door het 12-stappenprogramma.

    Ik hoef me niet meer eenzaam te voelen tijdens deze periode. Jij ook niet. Wat heb je te verliezen om een online meeting van AA te bezoeken als je het lastig hebt in deze periode?

    Ik wens jullie een periode van verbinding, echtheid en rust.
    Liefs Tom

  • Een weekend van verbinding – Engelstalige AA-conventie Hoeven

    Een weekend van verbinding – Engelstalige AA-conventie Hoeven

    Vorige week was de Engelstalige AA-conventie in Hoeven. Dat was enorm genieten, daar wil ik in dit blog graag wat meer over delen.

    Toen ik bij AA kwam, was ik absoluut geen mensenmens. Misschien was dit juist een van mijn manco’s in mijn verslaving aan alcohol. Ik kwam niet bij AA om vrienden te maken of een netwerk op te bouwen met mensen die aan de drank zaten. Ik paste wel op. En trouwens: bij mij viel het wel mee, ik was geen echte alcoholist in vergelijking met hen. (Daar ben ik trouwens op teruggekomen haha)

    Langzaam maar zeker ben ik tot de ontdekking gekomen dat de verbinding met deze alcoholisten in herstel juist datgene was dat mij nuchter hield. Een aantal fellows die ik inmiddels een jaar of wat ken gingen naar conventies als de ‘North Sea Convention‘ in Oostende. Door hun enthousiasme en ervaringen haken we ook dikwijls aan. Ja, we, want mijn vrouw gaat mee.

    Ontmoeten van fellows

    Doordat ik frequent (online) meetings bezoek is het ontmoeten van fellows niet meer iets statisch. Nu kijk ik uit naar het zien van vrienden. Waardevolle vrienden met wie ik samen de reis van nuchterheid beleef en waar ik niet meer zonder kan óf wil. Door de shares (zo noemen we dat gewoon als iemand iets deelt) leer je de ander kennen. Of anders gezegd: Heel goed kennen. Dat schept een band die enorm vertrouwd voelt.

    Omdat deze conventie samen met Al-Anon leden was georganiseerd was mijn vrouw ook welkom. En het mooie is, doordat andere fellows ook hun partner meenemen kent mijn vrouw deze ‘Al-Anoners’ ook. Al met al voelt het ontmoeten van deze club mensen steeds meer als een reünie en een vertrouwd samenzijn.

    The road of happy destiny

    Het thema ‘The road of happy destiny’ stond centraal deze conventie. In de ochtend en avond waren er twee plenaire bijeenkomsten waarbij een AA en een Al-Anon spreker zijn of haar ervaring, kracht en hoop deelden. Zelf vond ik de verhalen enorm krachtig en rauw. Ik zit ook niet in het programma tegen zweetvoeten of een of andere hobby maar omdat ik een dodelijke ziekte heb. Het is bijzonder mooi om te mogen horen hoe andere lotgenoten of partners van lotgenoten de stappen toepassen op hun situaties.

    Countdown

    Na de plenaire bijeenkomst op zaterdagavond was de ‘countdown’. Hiermee vieren we de nuchterheid van anderen en onszelf. Er wordt hoog begonnen; de langst nuchtere is ruim 40 jaar nuchter. Wanneer je mijlpaal wordt genoemd sluit je aan in de rij die steeds groter wordt tot de zaal leeg is (onder luid applaus ;). Degene die het kortst nuchter is krijgt een Big Book van degene die het langst nuchter is. Heel bijzonder om mee te maken! Zo zie je dat het programma werkt, als je eraan werkt.

    Volgende conventie

    Zaterdag 4 oktober is de volgende AA-conventie waar ik heenga, in Ede. Georganiseerd door AA-Nederland. Meer informatie en de mogelijkheid om je hiervoor op te geven volgt. Ik zie je misschien daar!

    In fellowship,
    Tom

  • Rust in drukte – bij mezelf blijven

    Rust in drukte – bij mezelf blijven

    Ik was laatst met mijn vrouw aan het praten over de blogs: “Ik ben misschien over een tijd uitgeblogd want heb dan alles gezegd“. Ze dacht haast zeker van niet want ik sta volop in het leven. Het is momenteel druk in ons leven en het leven staat nooit stil.

    Mijn vrouw en ik verwachten medio oktober een dochtertje. Heel gaaf en bijzonder welkom (en ik vind het ook enorm spannend ;-). In ons huis moet alleen nog wel het een en ander gebeuren qua klussen. Tel daar, naast het reguliere werk, ook nog een cursus bij op, en dan is mijn agenda redelijk gevuld. En dan ben ik ook nog alcoholist. Lekker dan.

    Ik heb anders moeten leren omgaan met drukte en een volle agenda. Toen ik nog dronk, was mijn modus operandi voor het onthaasten en ontstressen: drinken. Simpel, eenvoudig. Nu ik niet meer drink, ervaar ik het leven echt anders en vaak intenser. Dat was in het begin echt lastig en dat heb ik af en toe onderschat.

    In verbinding blijven

    Drie jaar geleden hebben we ons huis gekocht, en in de aanloop naar de koop van het huis was er weinig aan de hand. Het voelde als een “grote-mensen-stap”, maar na de overdracht kwam alles even goed binnen. Ik ervaarde geluidsoverlast en was oververmoeid. M’n hoofd en lichaam gaven heel duidelijk signalen dat het niet meer ging. Dat was een pittige tijd. Mijn ouders en omgeving waren oprecht bezorgd dat ik de rust opnieuw in de drank zocht. Ik was me daar enorm van bewust en wist dat verbinding de sleutel was. Ik ben dankbaar voor mijn sponsor, die suggesties geeft op basis van het programma en zijn ervaring. Rust nemen, in verbinding blijven en geen grote beslissingen nemen vanuit wanhoop of onrust. (Een sponsor is echt goud waard!)

    Tegen mijn zin en gevoel in moest ik minimaal drie fellows per dag bellen, dagelijks een (online) meeting volgen en lief zijn voor mezelf. Het was geen leuke tijd, ook niet voor mijn vrouw. Het liefste lag ik zielig in de foetushouding tot het weer oké was. Maar ook deze periode ging voorbij, thank God. Voor alles zijn er minimaal drie oplossingen (dat zegt mijn vader altijd, en gelijk heeft-ie!). Er kwamen wat aanpassingen in het huis, en hoe cliché het klinkt: het is wennen en aanpassen.

    Ik blijf leren

    Wat ik van deze turbulente periode heb geleerd is dat de sleutel in verbinding ligt. Verbinding met andere mensen, jezelf en God. Juist als het niet goed gaat en ik dat eigenlijk niet wil laten merken. Wie hou ik anders voor de gek en wat heeft het voor zin als ik mezelf zeg dat het goed gaat terwijl dat soms niet zo is? Meetings moet ik ook niet overslaan, hoe aantrekkelijk het soms ook lijkt. Gewoon aanwezig zijn, ik ben niet verplicht om iets te zeggen. Ik kom altijd beter uit een meeting.

    Deze lessen mag ik meenemen voor de periode waarin ik nu zit. Ik ben benieuwd hoe alles praktisch uitgaat pakken als ons kleintje geboren is.

    In fellowship,
    Tom

    PS. Sinds vorige week kun je je abonneren op mijn blog. Je ontvangt dan een berichtje als er een nieuwe blog verschijnt!

    PPS. Over verbinding gesproken: komend weekend is de Engelstalige conventie in Hoeven. Misschien zie ik je daar!