Categorie: Reis van herstel

  • Leve de vakantie – Eindigend in een zelfgemaakte hel

    Leve de vakantie – Eindigend in een zelfgemaakte hel

    Vakantie! De vakantie staat voor de meeste mensen voor de deur, ook voor mij. Eventjes losweken van werk, leuke dingen doen en ontspannen. Dat klinkt zo gewoon en natuurlijk, maar voor mij is dat lange tijd allesbehalve vanzelfsprekend geweest. Verre van.

    Een (zomer)vakantie leek altijd een leuke periode. Leve de vrijheid, familie op vakantie en dus geen gezeik aan m’n kop. Daar moest op gedronken worden! Mijn beperkte opvatting van echte vrijheid terwijl ik eigenlijk al wist waar de vakantie zou eindigen; in een langere ‘vakantie’ door verzuim omdat ik natuurlijk niet op tijd kon stoppen met drinken en letterlijk weken nodig had om fysiek en mentaal te herstellen.

    Wanneer ik terugdenk aan die vakanties krijg ik rillingen. Niet alleen omdat ik mijn leidinggevende moest voorliegen over waarom ik niet in staat was om te werken, waar niets over gelogen was. Het ging natuurlijk om de reden waarom ik ziek was en niet kon werken.

    Dan hadden we nog de lichamelijke ontwenning en dat was echt niet tof. Ik was een echte binge drinker in de vakantie. Mijn dag- en nachtritme werden omgegooid, ik at heel weinig omdat alcohol mijn brandstof was. Ik zat met mijn drank en sigaretten non-stop achter de pc en dronk tot ik 3 meter verder op het bed plofte om ‘out’ te gaan. De volgende ochtend (wat steeds vaker later in de middag werd) kwam ik weer bij. Om me weer een beetje mens te voelen begon ik weer te drinken, dan trilde ik ook niet zo erg.
    Dagen en weken achter elkaar. Nou wat een topvakantie!

    Ik wist niet beter. Ik had één middel voor alle gevoelens. Stress? Drankje. Afwijzing? Even wat drinken want ik was zielig. Moest er iets gevierd worden? Sixpack erbij natuurlijk! Wetende dat als ik dat eerste drankje zou nemen, de drank mij zou nemen en ik tot het gaatje zou gaan.

    Na een paar jaar in herstel, zijn mijn vakanties heel anders. Ook deze vakanties vliegen voorbij maar ik weet nog wel wat ik heb gedaan en verschijn ik vol nieuwe energie en helder op mijn werk. Ook op de afgesproken dag en tijd. Ik dacht dat mijn leven (en dus ook mijn vakanties) heel saai zouden worden. Integendeel. Mijn agenda staat vol met afspraken met vrienden, fellows, familie. Anders gezegd; ik ben en blijf in verbinding. Ook (misschien wel juist) ín de vakantie.

    In fellowship,
    Tom

    P.S. Heb jij tips om nuchter de vakantie door te komen? (Daar leer ik ook van.) Of vind je vakanties juist lastig? Laat gerust een reactie achter, ik ben benieuwd!

    P.P.S. Ik heb het Big Book als ingesproken MP3 ontvangen. Deze heb ik online gezet en staan op deze pagina, veel luisterplezier gewenst!


  • De blog is een mislukking! Althans in mijn hoofd…

    De blog is een mislukking! Althans in mijn hoofd…

    Het leek zó makkelijk en was zo mooi in mijn hoofd: Situaties, gevoelens en inzichten over het leven in nuchterheid opschrijven en delen. Primair voor mezelf en als andere geïnteresseerden er wat aan hebben is dat mooi meegenomen, dacht ik.

    De naam van de website was snel bedacht en de blog stond technisch in een week. Tja, en dan schrijven. Waar moet ik beginnen? Onzeker of mensen het wel leuk vinden, straks vinden ze het helemaal niets. En is mijn blog wel te vinden via Google? Zoekwoorden en optimalisatie voor zoekmachines ingesteld, want dan moet het daar wel aan liggen.
    Ik heb na twee berichten nog geen enkele reactie. Zie je wel? Men zit hier niet op te wachten, ik kap ermee.

    0 Bezoekers
    Statistieken awakenedfreedom.nl op 13-07-2025

    Zo snel kan het gaan in m’n hoofd. M’n hoofd is met een negatief perspectief geen goede plek om te zitten. En laat het negatieve perspectief vaak het standaardperspectief zijn waar ik mee opsta.

    Sinds ik in herstel ben, heb ik een groot netwerk van fellows waar ik mee kan sparren. Niets is te gek om te delen want vaak zijn situaties of gevoelens erg herkenbaar. Ik werd nog net niet uitgelachen nadat ik mijn frustratie en angst deelde met deze fella. Ik nam mezelf in eerste instantie veel te serieus. Het is een blog; geen scriptie of artikel op nos.nl. Ten tweede zei ze iets in de trant van “Als je per maand 1000 bezoekers hebt die je blog voor de lol lezen of je hebt 10 bezoekers waarvan één alcoholist de weg naar herstel vindt; wat is dan succes“? Ik kon niets anders dan beamen dat iemand die de weg naar herstel vindt, absoluut succes is. Ook omdat ik het eenzame dubbelleven vol pijn in alcoholisme vóór mijn herstel nog goed voor de geest kan halen.

    Helemaal vergeten waarom ik ook alweer de blog begonnen was: Voor mezelf. Natuurlijk vind ik het leuk om een reactie te ontvangen en te weten dat er bezoekers wat hebben aan de ervaringen. Maar uiteindelijk gaat het om mijn eigen nuchterheid, een fijn en aardig comfortabel leven zonder te hoeven drinken. En als iemand er wat aan heeft, supertof.

    De andere kant op fantaseren lukt me trouwens ook erg goed: Wat als het een daverend succes blijkt? Mijn blog zo populair dat mijn ego veel moeite heeft om de anonimiteit te bewaren om zo toch met de eer te kunnen strijken? Dat mensen Tom om raad komen vragen want die heeft ’t allemaal op een rijtje en kent het Big Book uit z’n hoofd en is dé online goeroe in herstel en heeft voor alles wel een mooi spiritueel gesaust antwoord. Te gek toch!
    Ik moet mezelf niet zo serieus nemen. Mijn herstel zie ik ook niet als mijn verdienste. Tuurlijk doe ik mijn stappen en ga ik naar meetings maar in mijn eentje blijf ik niet in herstel. Dat laatste wil ik ook niet meer; naast dat mijn herstel op één staat (althans, dat probeer ik, wel eerlijk blijven) ben ik heel erg op mijn reisgenoten (fellows) gesteld.

  • Hallo. Ik ben Tom*, alcoholist

    Hallo. Ik ben Tom*, alcoholist

    In 2020 ben ik na 18 jaar drinken (waarvan de laatste 10 jaar écht problematisch) achter de oplossing gekomen waardoor ik niet meer hoefde te drinken.

    Deze blog gaat over mijn reis in herstel hiervan. Eerlijk, soms rauw en pittig maar het herstel is de moeite meer dan waard. Van overleven naar Leven. Ik schrijf hier mijn ervaringen op.

    Net begonnen met deze blog en ben benieuwd wat er de komende tijd geschreven gaat worden!

    Wil je meer over mij weten, lees dan meer over mij

    * Tom is niet mijn echte naam